Πέμπτη, 12 Φεβρουαρίου 2015

Το κουκλίστικο τζαμί

Έπειτα από δεκάδες επισκέψεις σε τζαμιά, θεωρώ οτι τα λιγότερο γνωστά και προβλεβλημένα είναι ταυτόχρονα τα πιο όμορφα και ιδιαίτερα. Τζαμιά όπως το Κιλίτς Αλί Πασά, το Σοκουλού, το Χεκίμογλου και μερικά ακόμη είναι εκφραστές όχι μόνο υψηλής αρχιτεκτονικής αλλά και ομορφιάς. Και παρότι έχω επισκεφθεί τα περισσότερα από τα ιστορικά τεμένη, υπάρχουν ακόμη περιπτώσεις που η περιηγήσεις μου σε αυτά συνοδεύονται από ευχάριστες εκπλήξεις.
Στην καρδιά του Aksaray βρίσκεται το Pertevniyal Valide Sultan Camii και λόγω των έργων συντήρησης στο κιουλιγιέ είχα αναβάλλει για κάμποσο καιρό την επίσκεψη εκεί. Ως εδώ όμως και πλέον μπόρεσα να θαυμάσω από κοντά ένα από τα ομορφότερα και ιδιαίτερα τζαμιά της Πόλης αλλά ταυτόχρονα ίσως και το πιο κουκλίστικο.
Το Περτεβνιάλ τζαμί. Η εξωτερική ομορφιά και κομψότητα μαγνητίζει την ματιά και μαρτυρά τις ιδιαιτερότητές του
Είναι λάθος να συγκρίνουμε τις εκκλησίες με τα τζαμιά για αρκετούς λόγους, κυρίως όμως λόγω της ιερότητας του χώρου στην περίπτωση των χριστιανικών ναών καθώς το τζαμί είναι ξεκαθαρά ένας λειτουργικός χώρος για την εξυπηρέτηση της ομαδικής προσευχής. Παρ'όλα αυτά όμως, όπως παρατηρούμε την αρχιτεκτονική και τον διάκοσμο μιας εκκλησίας και βγάζουμε συμπεράσματα για την εποχή που κατασκευάστηκε, το ίδιο συμβαίνει και στην περίπτωση των τζαμιών. Και κατά κάποιον περίεργο λόγο η αρχιτεκτονική εξέλιξη των εκκλησιών, ακολουθείται αιώνες αργότερα και στην αρχιτεκτονική εξέλιξη των τζαμιών. 
Στις βυζαντινές εκκλησίες με την πάροδο των αιώνων οι "βαριές", συμπαγείς και συχνά ογκώδεις κατασκευές μετατράπηκαν σε μικρότερους σε όγκο ναούς αλλά με πλούσιο διάκοσμο, καμπύλες και αιθέρια αρχιτεκτονική που εξάπτει την φαντασία.
Την ίδια πορεία διέγραψε και η αρχιτεκτονική των τζαμιών, 4-5 αιώνες αργότερα, αφού το μέγεθός τους μειώθηκε, ο διάκοσμος εμπλουτίστηκε και νέα στοιχεία προσέδωσαν γοητεία.
Η μόνη διαφορά σε αυτά είναι πως η εξέλιξη των χριστιανικών ναών θα μπορούσε να αναζητηθεί περισσότερο σε μεταφυσικό πεδίο ενώ στην δεύτερη σε πολιτισμική ανταλλαγή και αφομοίωση.
Το τζαμί Περτεβνιάλ. Διακρίνεται από άκρη σε άκρη ένα μείγμα ρυθμών και επιρροών...
...με τον οθωμανικό και νεογοτθικό ρυθμό να είναι δύο από τους πιό χαρακτηριστικούς
Πέτρα χειροποίητα λαξευμένη με εντυπωσιακά αποτελέσματα
Το τζαμί κατασκευάστηκε προς τιμήν της σουλτάνας Περτεβνιάλ, βλαχικής καταγωγής, ορθόδοξη πριν την μεταστροφή στο Ισλάμ, σύζυγο του σουλτάνου Μαχμούτ 'Β και μητέρα του σουλτάνου Αμπτούλαζίζ. Στα χρόνια βασιλείας του γιού της απέκτησε και τον τίτλο Βαλιντέ και σε αυτή την περίοδο, το 1871, ολοκληρώθηκε το τζαμί της. 
Η πολυρυθμία οφείλεται επιπλέον στην απασχόληση πολλών αρχιτεκτόνων όπως ο Μοντάνι και οι αδερφοί Balyan. Ο σημαντικότερος λόγος όμως είναι η εποχή που κατασκευάστηκε. Μία εποχή που η οθωμανική Πόλη αποτελούσε ένα παγκόσμιο κέντρο μεταρρυθμίσεων, εκσυγχρονισμού, κοσμοπολιτισμού, με την αυτοκρατορία σαφώς επηρεασμένη από τον ευρωπαικό πολιτισμό και με την οθωμανική αυλή να ζεί όπως οι αντίστοιχες ευρωπαικές. Στο πλαίσιο αυτών των επιρροών ανήκει και η αρχιτεκτονική και διακοσμητική τάση των τζαμιών.
Οι μιναρέδες του Περτεβνιάλ αλλά και των υπολοίπων τζαμιών εκείνης της περιόδου έχουν απολέσει την κωνική κορυφή τους και τα κιουλάχια φέρουν διαφορετικούς σχηματισμούς
Οι κολώνες τόσο εσωτερικά όσο και εσωτερικά του τζαμιού είναι ινδικής επιρροής, δείγμα της έκτασης και των επαφών της οθωμανικής αυτοκρατορίας
Γοτθικές και νεογοτθικές γραμμές που παραπέμπουν σε καθολικούς ναούς
Στην νότια πτέρυγα του κιουλιγιέ η καλαισθησία, τα χρώματα και η λάξευση των μαρμάρων είναι εντυπωσιακή και χρειάστηκε αρκετός χρόνος ώστε να μπορέσω να παρατηρήσω και να θαυμάσω όλες τις λεπτομέριες. Εμφανής και εδώ η νεοκλασσική νοοτροπία με μόνη την παρουσία των ισλαμικών καλλιγραφίων να δείχνει την ταυτότητα της κατασκευής.
Τέτοιοι κίονες σπανίζουν σε χώρους τζαμιών
Η εικόνα της νότιας πλευράς εντυπωσιάζει με την καλαισθησία της
Λεπτομέρια στο διακοσμητικό μαρμάρινο mihrap
Η δυτική πρόσοψη του τζαμιού είναι περισσότερο λιτή, με αρκετά οξυκόρυφα παράθυρα ενώ το πλάτος του κτίσματος σε αυτό το σημείο είναι αρκετά εμφανές, σε αντίθεση με τα υπόλοιπα σημεία όπου τονίζεται ο κατακόρυφος άξονας. Η παρουσία αυτή με προιδέασε για κάτι διαφορετικό αλλά δεν μου μαρτύρησε τον λόγο της κατανομής του χώρου.
Η δυτική πρόσοψη προιδεάζει αλλά δεν μαρτυρά την περίεργη κατανομή του εσωτερικού του τζαμιού
Εισήλθα στο εσωτερικό του τζαμιού, σε έναν μικρό χώρο που συναντάται μεν και σε άλλα τζαμιά αλλά εδώ ο διάκοσμος είχε έντονα χρωματικά χαρακτηριστικά, παραπέμποντας σε μπαρόκ διακοσμήσεις όπου κυριαρχεί η ένταση των χρωμάτων και η πανταχού παρουσία τους. Αφαίρεσα τα παπούτσια μου και ήμουν έτοιμος να προχωρήσω στον κυρίως χώρο του τζαμιού, όταν έκπληκτος αντίκρισα πως υπήρχε ακόμα ένας αυτόνομος χώρος με ακόμα μεγαλύτερες διαστάσεις. Ο τρόπος που έγινε η μετάβαση από τον έναν χώρο στον άλλον μου θύμισε αμέσως χριστιανικό ναό, με παρουσία εξωνάρθηκα και εσωνάρθηκα. Από την άλλη πλευρά ο χώρος έφερε στον νού εικόνες από ευρωπαικά κτίρια περασμένων αιώνων με βαριά χρώματα και αρκετή παρουσία ξύλου.
Στον πρώτο χώρο του τζαμιού με παρουσία έντονων, ζωντανών χρωμάτων...
...και από εκεί σε έναν χώρο με εναλλαγή χρωμάτων και φωτεινότητας. Μου θύμισε χώρο υποδοχής σε παλιά ευρωπαικά σπίτια με λεπτές πινελιές οθωμανικών στοιχείων ενώ από την άλλη πλευρά η παρουσία των δύο ημιαυτόνομων χώρων γέννησε συνειρμούς χριστιανικών ναών
Σαν να μην έφταναν οι ιδιαιτερότητες, το τζαμί έχει αρκετές ξύλινες σκαλωσιές που οδηγούν σε αφανείς χώρους. Τούτη η απρόσμενη ευρυχωρία εξάπτει την φαντασία
Μικρά παράθυρα στην κορυφή του "υπερώου" του "εσωνάρθηκα". Οι μόνες πηγές φωτισμού στο κατά τα άλλα αρκετά σκοτεινό άνω διάζωμα
Οι διακοσμητικές ιδιαιτερότητες δεν σταματούν στην αρχιτεκτονική δομή, ούτε στα χρώματα αλλά βρίσκονται σε κάθε γωνιά και εκφράζονται με ποικίλους τρόπους. Για παράδειγμα οι κλασικές ρομβοειδής και σταλακτοειδής προεξοχές απουσιάζουν και την θέση τους κατέχουν σχέδια άλλων μορφών. Όλα μοιάζουν περισσότερο ζωντανά, γυναικεία και κουκλίστικα
Διάκοσμος σε γωνία που ξεφεύγει από τα συνηθισμένα
Σχέδια...
...και χρώματα
Οι νεομπαρόκ επιρροές εμφανείς παντού
H εναλλαγή από φωτεινό χώρο σε έναν σκοτεινότερο στα δύο πρώτα τμήματα και η παραμονή στον σκοτεινότερο, είχε σαν αποτέλεσμα να συνηθίσει η ματιά σε τούτες τις συνθήκες, ενώ την ίδια ακολουθία είχαν τα χρώματα και ο διάκοσμος. Αυτό έγινε από τους αρχιτέκτονες μάλλον συνειδητά για να δημιουργεί αντίθετες εικόνες και συναισθήματα από το ένα μέρος του τζαμιού στο άλλο. Έτσι το πέρασμα στον τρίτο, κεντρικό χώρο, το λεγόμενο orta sahın, ξεδίπλωσε στα μάτια μου μια πανδαισία ζωηρών χρωμάτων και λαμπρότητας, μια έκρηξη φωτώς και ζωντάνιας με μανδύα ευρωπαικού, οθωμανικού και ινδικού πέπλου. 
Το εντυπωσιακό εσωτερικό του τζαμιού Περτεβνιάλ. Πανδαισία χρωμάτων και αρκετών αρχιτεκτονικών επιρροών με λαμπρότητα. Όλα είναι τοποθετημένα με αρμονία και σοφία. Ακόμα και το λευκό χαλί με αποχρώσεις που παραπέμπουν σε μάρμαρο
Το μιχράπ με 7 βαθμίδες σταλακτιτών να δείχνει προς την Μέκκα
Το μαρμάρινο μιμπέρ με το όμορφο σφαιρικό κιουλάχι του
Ο τρούλος του τζαμιού επίσης εντυπωσιάζει όχι με τον όγκο του αλλά με την αισθητική του και τις βαθμίδες που το περιτριγυρίζουν και καταφέρνουν να καταργούν τις διαστάσεις
Λεπτομέρια διακόσμου
Μπορεί τους πρώτους αιώνες μετά την Άλωση η Ευρώπη να επηρεάστηκε πάρα πολύ από την αίγλη και την δύναμη της οθωμανικής αυλής αλλά στα τέλη του 19ου και στις αρχές του 20ου αιώνα οι ρόλοι είχαν αντιστραφεί. Η κορυφή του οθωμανικού κράτους είχε τραβήξει μια εξευρωπαισμένη ρότα και αυτό αποτυπώνεται σε πολλούς τομείς, ένας από αυτούς αφορά και την τέχνη, όπως αποτυπώνεται και στο τζαμί της Βαλιντέ σουλτάνας. Παρ'όλα αυτά μπορεί κανείς να διαπιστώσει πως οι Οθωμανοί δεν επιδόθηκαν σε έναν απλό μιμητισμό αλλά αφομίωσαν τα ουσιωδέστερα στοιχεία και σε συνδυσμό με τις δικές τους πολιτισμικές προτάσεις, ανάγκες και περιορισμούς διαμόρφωσαν μια διαφορετική προσέγγιση, το τουρκομπαρόκ.
Κλασικά στοιχεία αναμειγνύονται με νέα. Το αποτέλεσμα άκρως ενδιαφέρον και δείχνει οτι η τέχνη και η ελευθερία έκφρασης βρίσκει πάντα τρόπο και πεδίο έκφρασης
Κομψός οκτάγωνος άμβωνας
Εικόνα που αποτελεί ότι πιο χαρακτηριστικό σε διάκοσμο νεομπαρόκ
Τριπλά παράθυρα με γοτθικές γραμμές, καλλιγραφίες hat που αναγράφουν τα ονόματα των τεσσάρων πρώτων χαλίφηδων
Οι ημιαυτόνομοι εξώστες, τα λεγόμενα μαχφίλ. σε αυτήν την πλευρά εκτός από τα χρυσαφένια διχτυωτά κάγκελα, κυριαρχεί το γαλάζιο και το μπλέ
Πολλοί έχουν την γνώμη οτι όλα τα τζαμιά είναι το ίδιο ακριβώς πράγμα. Το τέμενος Περτεβνιάλ είναι ένα από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα πως αυτή η άποψη είναι μερικώς λανθασμένη. Οι λεπτομέριες είναι αυτές που το πιστοποιούν και μέσα από την παρατήρηση τους αντιλαμβάνεται κανείς μια αρχιτεκτονική και εκφραστική συνέχεια και εξέλιξη.
Η διαυγής βόρεια αψίδα του πανέμορφου και κουκλίστικου τζαμιού
Η επίσκεψη στο τζαμί Περτεβνιάλ μου υπέδειξε τόσα πολλά πράγματα αλλά με οδήγησε και σε συμπεράσματα. Ένα από αυτά είναι πως δεν είναι καθόλου κακό να λαμβάνεις επιρροές από διαφορετικά στοιχεία, προσαρμώζοντάς τα όμως στις ανάγκες σου. Κακό είναι η απλά κακέκτυπη αντιγραφή η οποία δεν ανταποκρίνεται σε καμμία ανάγκη, ιστορική συνέχεια και δίχως δυνατότητα αφομίωσης. Και αυτό διότι τούτος ο "μαιμουδισμός" φέρει τον κίνδυνο της απώλειας της πολιτισμικής ιδιαιτερότητας, δηλαδή του διαχρονικού τρόπου ζωής και κατά συνέπεια αργά ή γρήγορα το πολιτισμικό τέλμα.

22 σχόλια:

  1. Δεν επισκέφθηκα το υπέροχο αυτό τζαμί , παρά τα πολλά ταξίδια
    στην Πόλη και το γεγονός ότι πολλές φορές έμεινα σε ξενοδοχείο της
    περιοχής. Το θαύμαζα - πάντοτε - απ΄έξω και , μάλιστα , τα πρωϊνά
    που ο ήλιος το λούζει και φεγγοβολούν τα χρυσά στολίδια του,
    Σήμερα , χάρις σ΄αυτή την ανάρτηση , έμεινα άφωνος από τον
    εσωτερικό του χώρο αλλά και τά εξωτερικά στολίδια του , τα οποία
    βρίσκονται σε ύψος και είναι δυσδιάκριτα από τον πεζό διερχόμενο
    της λεωφόρου.
    Όντως , είναι κουκλίστικο.
    ΜΠΡΑΒΟ για την ανάρτηση

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλημέρα φίλε μου. Δυστυχώς η περιοχή δεν βοηθά στην ανάδειξη του τζαμιού. Η περιοχή το βράδυ δεν είναι και από τις ασφαλέστερες ενώ τις ημέρες η κίνηση είναι τρομερή. Αυτός ήταν και ο λόγος που η ατμοσφαιρική ρύπανση προκάλεσε ζημίες στο εξωτερικό του τζαμιού.
      Σου εύχομαι την επόμενη φροά να εισέλθεις και συο εσωτερικό του.
      Χαιρετισμούς
      Θοδωρής

      Διαγραφή
  2. Βρε Θδωρή, δεν τσικνίστηκες χθές και πρωϊ πρωί μας στέλνεις αυτές τις καταλπηκτικές γωνιές της Πόλης;
    Χρήστος Τζίκας
    Άνω Πόλη - ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χρήστο μου η ανάρτηση δημοσιεύτηκε χτες, πριν από το τσίκνισμα.
      Απλά η ειδοποίηση σας ήρθε μια μέρα πιο μετά. Υπάρχουν αρκετοί που μπαίνουν στα Χαμπέρια προς αναζήτηση νέων αναρτήσεων και αυτοί τις διαβάζουν φρέσκες-φρέσκες δίχως ειδοποίηση.
      Πολλους χαιρετισμούς και να περνάς καλά.

      Διαγραφή
  3. Διονυσία Πάλμου13 Φεβρουαρίου, 2015 10:37

    Θοδωρή μπράβο για μια ακόμη όμορφη ανάρτηση. Πράγματι, το τζαμί αυτό είναι κουκλίστικο. Περάσαμε κι εμείς απ’ έξω και το θαυμάσαμε αλλά δεν μπήκαμε στο τόσο ενδιαφέρον εσωτερικό του. Η καλαισθησία του, η τουρκομπαρόκ αισθητική του και τα «δαντελένια» σκαλίσματα μας θύμισαν το Mecidiye τζαμί στο Ortakoy. Η παρατήρησή σου για τη μετεξέλιξη των εκκλησιών και των τζαμιών είναι ιδιαίτερα εύστοχη. Η Βαλιντέ Σουλτάνα Περτεβνιάλ είναι επίσης γνωστή για το… χαστούκι με το οποίο λέγεται ότι «φιλοδώρησε» την αυτοκράτειρα Ευγενεία, επειδή μπήκε στο παλάτι Μπεϊλέρμπεϊ κρατώντας το χέρι του γιου της σουλτάνου Αβδούλ Αζίζ! Την επόμενη φορά που θα έρθουμε στην Πόλη –και εύχομαι να μην αργήσει αυτή η μέρα- θα το επισκεφθούμε σίγουρα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλησπέρα Διονυσία μου.
      Χαίρομαι που βρήκες εύστοχη την παρατήρηση για την εξέλιξη των ναών...."βίοι παράλληλοι" κατά κάποιο τρόπο και δίχως να υπάρχει η επίδραση των εκκλησιών εκείνη την περίοδο σε τούτον τον τομέα.
      Όσο για το χαστούκι.....φαίνεται πως αυτά είναι διαχρονικά πράγματα στην Τουρκία. Οι προσωπικές επαφές και οι δημόσιες γλύκες αποφεύγονται.
      Καλό απόγευμα και πολλούς χαιρετισμούς

      Διαγραφή
  4. Κωνσταντίνος Κόττης13 Φεβρουαρίου, 2015 10:40

    Υπάρχει περίπτωση να μην τσικνίστηκε; Όπως και να έχει ωραίες εικόνες για αρχή. Θοδωρή καλό Τριώδιο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλησπέρα Κωνσταντίνε. Σε γενικές γραμμές έχω αποφασίσει να δώσω ακόμα μεγαλύτερη έμφαση στην καλή φωτογράφιση.
      Επομένως απο εδώ και στο εξής θα υπάρχει φωτογραφική συνέχεια.
      Τις ευχές μου και σε σενα.

      Διαγραφή
  5. Πράγματι είναι πολύ ωραιο ,σαν κουκλοσπιτο .Καλη δουλια!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλησπέρα Μακη.
      Πλέον μετά από 4 χρόνια Χαμπεριων, οι αναρτήσεις και η θεματολογία τους ειναι πιο "ψαγμένη" κα εκλεκτική. Και θα συνεχίζουμε να εισχωρούμε όλο και περισσότερο στα βαθυά, όχι μόνο εγώ αλλά όλη η Χαμπεριώτικη παρέα.
      Καλό βράδυ
      Θοδωρής

      Διαγραφή
  6. Πολύ καλημέρα σε όλους.Στο πολύ όμορφο βιβλίο του , Κωνσταντινούπολη , η ιστορία της Αυτοκρατορικής Πόλης, ο συγγραφέας Τζον Φρίλι γράφει για τον Σουλτάνο Αβδούλ Αζίζ :Ο καινούργιος Σουλτάνος ήταν γιγαντόσωμος σαν αρκούδα ,ζύγιζε πάνω απο εκατό κιλά και ήταν εξαιρετικά μυώδης-σωματότυπος που τον βοηθούσε πολύ στην αγαπημένη του δραστηριότητα την πάλη, από όπου πήρε το παρατσούκλι Παλαιστής.Δεν του καιγόταν καρφί για τις πολιτιστικές δραστηριότητες που προωθούσε ο Αβδούλ Μετζίτ και προτιμούσε να περνά τον καιρό του παρακολουθώντας κοκορομαχίες.Ούτε ενδιαφερόταν για την εφαρμογή του προγράμματος Τανζιμάτ του αείμνηστου αδελού του .......... Η πιό εξωφρενική σπατάλη του Αβδούλ Αζίζ ήταν η ανάθεση της κατασκευής του Μπεϊλέρμπεϊ Σαράϊ, ενός καινούριου παλατιού , απέναντι από το Ορτάκιοϊ ,που χτιζόταν από το 1861 έως το 1865.Το 1871 ο Σουλτάνος ανήγειρε ένα αυτοκρατορικό τέμενος για την μητέρα του , την Περτεβνιγιάλ στο Ακσαραϊ,στην αρχαία αγορά του Βοός.Ηταν ένα χτίσμα σε στίλ ροκοκό.Αρχιτέκτονες ήταν οι Αρμένιοι Αγκόπ και Σαρκίς Μπαλιάν, οι οποίοι συνδύασαν στοιχεία μαυριτανικά και τουρκικά , γοτθικά,αναγεννησιακά και γαλλικά....Ειρήσθω εν παρόδω ότι ο Φόρος του Βοός ονομάσθηκε Ακσαραϊ από τους Καραμανίτες που μεταφέρθηκαν αναγκαστικά στη Κωνσταντινούπολη ,γύρω στα 1470,και έδωσαν στη περιοχή του όνομα της ιδιαίτερης πατρίδας τους.Τάσος .Θεσσαλονίκη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Γειά σου Τάσο. Ο σουλτάνος είχε και μια πυκνή γενειάδα να περιτριγυρίζει το ολοστρόγγυλο κεφάλι του, επομένως όντως σαν αρκούδα.
      Σαφώς πολυσπάταλος όμως και οι εποχές είχαν αλλάξει. Ο σουλτάνος...καθαιρέθηκε!!
      Καλό βράδυ και ευχαριστώ για την συνεπή και όμορφη παρουσία σου.
      Χαιρετισμούς στην Θεσσαλονίκη

      Διαγραφή
  7. Ποσα λιγα ξερουμε για την Πολη!Μπραβο Τεο.Πως θα γνωριζαμε τετοιες πληροφοριες χωρις εσενα?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Ξεχασα και εγω χαιρετισματα απο Θεσσαλονικη Ανω Πολη και εγω.Istanbul'u Seviyoruz!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλησπέρα Στελάρα. Η Πόλη είναι ανεξάντλητη...μάλλον δεν πρόκειται ποτέ να καταγραφούν όλες οι ιδιαιτερότητές της.
      Πολλούς χαιρετισμούς και καλό απόγευμα Κυριακής.
      Θοδωρής

      Διαγραφή
    2. Tα ειπες ολα φιλε!Ανεξαντλητη η Πολη.Παντα θα μαθαινουμε!Μπαινω να διαβασω τωρα το νεο σου ανεβασμα για τα τειχη που με συγκλονιζουν οταν τα βλεπω και τα περπατω.Καλη συνεχεια φιλε.Ανω Πολη Θεσσαλονικη.

      Διαγραφή
  9. Μα είναι χάρμα οφθαλμών! Ο συνδυασμός των διαφορετικών ρυθμών ένα υπέροχο πάντρεμα, τα χρώματα, τα δαντελένια σκαλίσματα, πραγματικά συνθέτουν ένα ονειρικό δημιούργημα. Θοδωρή είναι εξαιρετική η λεπτομέρεια των φωτογραφιών σου και μαρτυρά την ευαισθησία σου. Και πάλι εύγε και ευχαριστώ. Φιλιά πολλά από την παγωμένη Αθήνα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Γειά σου Ανίτα.
      Το τζαμί είναι ένα στολίδι...μερικώς ανεξερεύνητο ακόμα και από έμπειρους γνώστες της Πόλης.
      Υπάρχουν κάμποσα ακόμα πολύ ιδιαίτερα τζαμιά και χαίρομαι που θα έχω την ευκαιρία να τα παρουσίασω και να περιγράψω στο μέλλον.
      Πολλούς χαιρετισμούς στην Αθήνα.
      Θοδωρής

      Διαγραφή
  10. Καλησπέρα, Θοδωρή!
    Ήρθε πάλι ο καιρός που τα ξαναλέμε μέσα από τα Χαμπέρια, μετά τις υπέροχες μέρες που περάσαμε στην Πόλη!
    Το συγκεκριμένο τζαμί καταλαμβάνει τη δεύτερη θέση στα αγαπημένα μου τζαμιά της Πόλης, με πρώτο αυτό της Μιχριμάχ, για λόγους που έχω αναλύσει στο παρελθόν και δημόσια και ιδιωτικά... Το τζαμί της Pertevniyal είναι όντως φωτεινό, χαρούμενο, παιχνιδιάρικο και ζωντανό. Μοιάζει περισσότερο με παλάτι παρά με ένα συνηθισμένο τζαμί... Και μου άρεσε πολύ γιατί αποτελεί μια ευχάριστη παραφωνία σε σχέση με την περιοχή που βρίσκεται.
    Επίσης, χαίρομαι ιδιαίτερα για αυτή την ανάρτηση για τον επιπλέον λόγο ότι ήμουν κι εγώ εκεί μαζί σου και σε έβλεπα την ώρα της δράσης! Φαίνεται πόσο πραγματικά, ουσιαστικά, ειλικρινά αγαπάς αυτό που κάνεις. Και πόσο, χωρίς ιδιαίτερη προσπάθεια, παρασύρεις αυτόν που είναι δίπλα σου να νιώσει ακριβώς τα ίδια πράγματα με σένα...
    Και εξ αφορμής, να σου πω ένα μεγάλο ευχαριστώ για τον πολύτιμο και άκρως ωφέλιμο, για μένα, χρόνο που μου αφιέρωσες αυτές τις μέρες στην Πόλη! Όποιος πάει μαζί σου στην Πόλη θα έρθει κοντά στο παρελθόν, θα ζήσει έντονα το παρόν και θα πάρει σοβαρή ιδέα για το μέλλον της Πόλης. Δεν θα σε κατατάξω στους καλύτερους ξεναγούς της Κωνσταντινούπολης, αλλά στους καλύτερους σκαπανείς της Ιστορίας της.
    Πολλά και θερμά συγχαρητήρια, ελπίζω σύντομα να περπατήσουμε ξανά μαζί στα σοκάκια της Πόλης...
    Τα λέμε στο επόμενο, Θοδωρή!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Γειά σου Μαράκι.
      Το Περτεβνιάλ είναι και για εμένα ένα εκ των αγαπημένων μου. Βέβαια δεν επιθυμώ να το κατατάξω σε μια σειρά, μιάς και όλα τα τζαμιά εκφράζουν την εποχή κατασκευής τους και κάθε μια από αυτές έχει σπουδαίες ιδιαιτερότητες και αρχιτεκτονικές πτυχές να καταδείξει.

      Γνωρίζω οτι λίγοι άνθρωποι μπορούν να ακολουθήσουν τους ρυθμούς μου όταν βγαίνω για προετοιμασία αναρτήσεων, τον τρόπο προσέγγισης που απαιτούν αλλά και τον τρόπο λειτουργίας μου.
      Σε ευχαριστώ λοιπόν για την παρουσία σου, την υπομονή σου και την παρέα.
      Χαίρομαι που απολαύσες την παραμονή στο Περτεβνιάλ και όλα όσα μοιραστήκαμε παρατηρώντας το, που είδες τον τρόπο προετοιμασίας των αναρτήσεων και την επιμονή που χρειάζονται, δίχως όμως να παραμελήσεις τις υπόλοιπες πτυχές της Πόλης και των επιθυμιών σου.

      Ευχαριστώ επίσης και για τα καλά σου λόγια. Οι ξεναγήσεις είναι ένα πεδίο με αρκετούς τρόπους προσέγγισης και αρκετές πτυχές. Είναι ένα πέρασμα στο ταξίδι της ζωής.
      Η σκαπάνη της ιστορίας της Πόλης όμως είναι κάτι σπουδαιότερο, διαχρονικό και με αίσθηση χρέους.

      Και μιάς και έφερες το ιστορικό περιεχόμενο ξανά στο προσκήνιο, μου δίνεις έναυσμα για την επόμενη δημοσίευση. Μία ανάρτηση που απαίτησε από εμένα πολύ "σκαπάνη" και εξαντλητική ιστορική μελέτη.
      Τα λέμε λοιπόν σύντομα.

      Φιλια στο πατρικό Περιστέρι.

      Διαγραφή
  11. Θοδωρή μου καλησπέρα.

    Μετά τα παραπάνω σχόλια τι μπορώ να συμπληρώσω εγώ; Ειδικά η Μαρία τα είπε όλα!!!
    Απλά να μοιραστώ μια σκέψη που κάνω αρκετά συχνά, διαβάζοντας τα κείμενά σου και απολαμβάνοντας τις φωτογραφίες σου. Όσες φορές και αν επισκεφθώ ένα αξιοθέατο της Πόλης δεν υπάρχει περίπτωση να το εκτιμήσω και αντιληφθώ στο βάθος που το κάνω μέσα από τα δικά σου μάτια.
    Και ένα σχόλιο από την τετράχρονη ανιψιά μου. "Πολύ ωραίο κάστρο!!!" δε νομίζω να έχεις, μέχρι τώρα, νεαρότερο και ειλικρινέστερο σχολιαστή.

    Εν αναμονή της νέας ανάρτησης σου εύχομαι μια όμορφη βραδιά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλησπέρα Ελένη μου.
      Ίσως υπάρχει μια διαφορά στον τρόπο που επισκέπτομαι εγώ κάτι απο οτι εσείς.
      Εγώ το κάνω με αποκλειστικό σκοπό την συγγραφή και περιγραφή του, με αυστηρό τρόπο και μέθοδο ενώ εσείς περισσότερο με διάθεση και τρόπο προσαρμοσμένα στο γενικό πλαίσιο της επισκεψής σας στην Πόλη.
      Επίσης μετά από τόσα χρόνια αναρτήσεων, έχω αυτοματοποιήσει τον τρόπο προσέγγισης και φωτογραφικής "ματιάς".
      Βέβαια μην φανταστείς οτι όλα είναι χαλαρά και ρόδινα αφού τα ΧΑΜΠΕΡΙΑ μου έχουν γίνει τρόπος ζωής και σκέψης, με αποτέλεσμα να μην υπάρχει δυνατότητα απόλαυσης των μικρών καθημερινών στιγμών της Πόλης.

      Όσον αφορά τα ηλικιακά..γνωρίζω οτι έχω αρκετούς αναγνώστες σε μικρή ηλικία, όπως φοιτητές αλλά και μαθητές λυκείου. Σίγουρα όμως η ανιψούλα σου έσπασε κάθε ρεκόρ.
      Άσε που τοποθετείς ένα νέο πλαίσιο...μετά τα παλιά αναγνωστικά με τα γνωστά πρώτα βήματα όπως: "Μίμη, να ένα τόπι..." βαίνουμε σε νέα επίπεδα όπως: "Θεία, να ένα θεοδοσιανό κιονόκρανο"!!!

      Πολλούς χαιρετισμούς στον Πόρο και καλή αναμονή

      Διαγραφή