Αχ γλυκά μου συκωτάκια!

Πριν ξεκινήσω να γράφω για το πραγματικό θέμα, να κάνω μια μικρή παρένθεση και να δώσω μια συμβουλή. Όταν ξεκινάτε ταξίδι, ας έχετε για κάθε ενδεχόμενο πάντα μαζί σας μια φωτογραφική μηχανή ή ένα κινητό τηλέφωνο. Δεν ξέρει ποτέ κανείς τι θα συναντήσει. Εγώ αμέλησα να έχω και τα δυο μαζί μου και το μετάνοιωσα. Συνάντησα στο αεροδρόμιο της Ζυρίχης τον Hakeem Olajuwon και έχασα την μοναδική ευκαιρία να βγω φωτογραφία με αυτό το μέγιστο είδωλο. Όσοι δεν γνωρίζετε τον Hakeem "the Dream" Olajuwon, μην τολμήσετε να ξαναπιάσετε την λέξη basketball στο στόμα σας, προτού δείτε αυτό εδώ και εδώ. Απλά ο καλύτερος ψηλός όλων των εποχών,αν και ο άνθρωπος έπαιζε όλες τις θέσεις. Τουλάχιστον παρηγορήθηκα που αφιέρωσε αρκετό χρόνο για να κουβεντιάσουμε.
Υπήρχε μόνο μια λύση, να ξεχάσω όσο πιο γρήγορα γινόταν την κουταμάρα να μην έχω μαζί την φωτογραφική μου μηχανή. Και αυτό ήταν τρελό φαγοπότι στην Πόλη!
Για απόψε επιλέξαμε κάτι διαφορετικό και όχι τόσο τουριστικό. Απόψε θα τιμούσαμε το Canım Ciğerim!

Το μαγαζί προσφέρει λίγα και θα ήταν λάθος να περιμένει κανείς εξυπηρέτηση εστιατορείου. Με το που κάτσαμε, στρώθηκε μια κόλλα χαρτί στο τραπέζι και τα πρώτα πιάτα μας καλοδέχτηκαν.

Το απόλυτο σύμβολο

Πολλές φορές σκέφτηκα να γράψω κάτι για την Αγία Σοφία, όμως τι να πρωτογράψω; Θεωρώ τον εαυτό μου λίγο ανάξιο να γράψει γι'αυτό το μεγαλειώδες δημιούργημα. Από την άλλη βέβαια δεν γίνεται να μην υπάρχει ούτε μια αναφορά σε αυτό εδώ το blog για τούτο το απόλυτο σύμβολο! Σύμβολο μιας αυτοκρατορίας και του Ελληνισμού, σύμβολο της Χριστιανοσύνης αλλά και σύμβολο και για τους μουσουλμάνους. Σύμβολο οικοδομικής πρωτοτυπίας και αρχιτεκτονικής ιδιοφυίας και τελειότητας. Σύμβολο ανεπανάληπτης ομορφίας, τέχνης και αμύθητου πλούτου. Το σύμβολο της Πόλης.....της πόλης μου!

Την επισκέφτηκα τόσες πολλές φορές, μα κάθε φορά με τον ίδιο θαυμασμό και δέος.

Ένα παιδί κοιτάει....τους τρούλους!

Ανηφορίζοντας τον δρόμο για την Μονή της Χώρας ή αλλίως Kariye Camii δεν περίμενα οτι θα βρεθώ σε μία από τις σημαντικότερες και ωραιότερες πινακοθήκες στον κόσμο! Ένα υπόδειγμα βυζαντινής τέχνης και αισθητικής!

Οι βυζαντινοί αποκαλούσαν '' Χώρα'' την περιόχη έξω απ'τα τείχη και ο αρχικός ναός υπήρχε έξω από αυτά. Όταν ο Θεοδόσιος Β' έχτισε τα νέα τείχη της Κωνσταντινούπολης, η μονή διατήρησε τον παραδοσιακό προσδιορισμό «Χώρα», παρά το γεγονός πως ανήκε στον περίβολο των οχυρώσεων.

Η Μονή της Χώρας.Μία από τις μαγευτικότερες "πινακοθήκες" του κόσμου

Μπαίνοντας στην είσοδο του ναού εντυπωσιάστηκα απο την επιβλητικότητα, την ομορφιά και την αρμονία των χρώματων και των σχεδίων! Παντού τοιχογραφίες και ψηφιδωτά. Στους τοίχους, στους τρούλους, στα ταβάνια! Τα έργα αυτά, ταξιδεύοντας αίωνες μέσα στον χρόνο, κατάφεραν να αντέξουν τις αντίξοες συνθήκες και τις καταστροφές. Ένα είδος πινακοθήκης που τώρα είχα την τιμή να απολαύσω.

Χέρι βοηθείας στους καπνίζοντες....

Μου έστειλαν τις προάλλες την παρακάτω φωτογραφία και πραγματικά έλιωσα στα γέλια!!! Όποιος το σκέφτηκε πρέπει να έχει μεγάλη αίσθηση του χιούμορ. Όλα τα λεφτά να βλέπεις αυτήν την φάτσα να σε κοιτάει έτσι....και με θετικό αντίκτυπο στη υγεία!
Εγώ βέβαια είμαι μη καπνιστής εδώ και αρκετά χρόνια. Αλλά επειδή προσπαθώ συνεχώς να πείσω και τους υπολοίπους να απαλλαγούν απ'την εξάρτηση, δημοσιεύω την παρακάτω φωτογραφία.
Το καλύτερο που θα σας συμβεί θα είναι να κόψετε το κάπνισμα και το χειρότερο να αρχίσετε τα γέλια  κοιτάζοντας διαρκώς τον Ταγίπ....Όπως και να'χει όλα υγεία είναι!
Εμένα πάντως με έπιασε νευρικό γέλιο.... :-D

Κοίτα συγκεντρωμένος τον Ταγίπ στα μάτια για 30 δευτέρόλεπτα και θα κόψεις το κάπνισμα!!!

Η ανακάλυψη των καραμανλικών!

Είχα υποσχέθει να γράψω για το παρακάτω θέμα εδώ και αρκετό καιρό, μα κάτι η πολύ δουλειά, κάτι η "βαρύτητα" του θέματος με καθηστέρησε λιγάκι. Απόψε όμως ήρθε η κατάλληλη στιγμή!
Κατά την επίσκεψη στο Μπαλουκλί η Duygu έκανε μια σημαντική ανακάλυψη! Διαβάζοντάς της τις αφιερώσεις στα μνήματα, που ήταν γραμμένα στα ελληνικά, είδα και κείμενα που ναι μεν ήταν γραμμένα στα Ελληνικά αλλά οι λέξεις μου ήταν άγνωστες.

Το πρώτο κείμενο που μου κίνησε την περιέργεια

Θεώρησα λοιπόν οτι θα σήμαιναν κάτι στα τούρκικα και όταν τα είδε, μου είπε πώς όχι και ότι αναγνώριζε μόνο μερικές λεξεις!

Μια βόλτα στο Μόδι

Ένα από τα πολλά πράγματα που με συναρπάζει στην Πόλη είναι πως παρ'ότι είναι υπερκατοικημένη, προσφέρει παρ'όλα αυτά πολλά σημεία που μπορεί να ευχαριστηθεί κανείς απολαυστικούς περιπάτους. ΄Εναν από αυτούς τον έκανα στην όμορφη γειτονιά του Μοδιού. Φυσικά το Μόδι του σήμερα δεν έχει καμία σχεση με το Μόδι πριν απο 50-60 χρόνια (έπεσαν στα χέρια μου κάτι παλιά καρτ-ποστάλ και τρέλαθηκα από την ομορφιά), μα παρ'όλα αυτά ακόμα και σήμερα το μέρος αυτό διατηρεί έναν γοητευτικό αριστοκρατικό αέρα.

Η θέα από το Μόδι σε κάνει να αγαλιάζεις

Μέσα σε λίγα μόλις λεπτά κατάφερα να χαλαρώσω.....ήταν όλα τόσο ήσυχα, τόσο γαλήνια. Κάθησα και απόλαυσα την όμορφη θέα με την θάλασσα λάδι μπροστά μου και τα Πριγκηπονήσια στο βάθος του ορίζοντα.

Στα ίχνη του Αγιάσματος του Μπαλουκλή

Είχα κάνει μια προσπάθεια το καλοκαίρι να επισκεφτώ την εκκλησία της Ζωοδόχου Πηγής ή Παναγίας της Μπαλιουκλώτισας σε ένα προάστιο της Πόλης, μα μέτα από ώρες αναζήτησης δεν κατάφερα να την βρω. Με τον καιρό ξέχασα κιόλας αυτήν την ανεπιτυχή προσπάθεια. Μετά όμως την επίσκεψη στο Άγιασμα του Αγίου Δημητρίου, άνθισε μέσα μου η επιθυμία να ξαναπροσπαθήσω. Φυσικά μόνος μου ήξερα ότι δύσκολα θα την έβρισκα, έτσι λοίπον αυτήν την φορά ήρθε και η Duygu μαζί. Τελικά όντως αποδείχτηκε πως μόνος μου δεν θα το έβρισκα με τίποτα. Αν και είναι ίσως το πιο διάσημο Άγιασμα της Πόλης, είναι σχεδόν ακατόρθωτο για κάποιον που δεν μιλά καθόλου τούρκικα και είναι χύμα στο κύμα να το βρει. Αφού ρωτήσαμε κάμποσες φορές και περάσαμε ακόμα και μέσα από ένα τεράστιο μουσουλμανικό νεκροταφείο, τελικά καταφέραμε να το βρούμε!

Πέρασμα μέσα από τεράστια μουσουλμανικά κοιμητήρια

Το πρώτο πράγμα που μας έκανε φοβερή εντύπωση ήταν πώς οι πλάκες στον αυλόχωρο ήταν στην ουσία ταφόπλακες. Πατούσαμε πάνω σε πλάκες μνήματων!