Το τζαμί του πρίγκηπα

Η περιπλάνηση στους ατελείωτους δρόμους της απέραντης Πόλης δεν τελειώνει ποτέ και πάντα υπάρχει κάτι νέο να επισκεφτώ και να θαυμάσω. Κυριολεκτικά ολόκληρη η Πόλη είναι ένα μοναδικό αξιοθέατο και μέσα από αυτή την περιπλάνηση, μου δίνεται η ευκαιρία να γνωρίζω όλες τις πτυχές και τα μνημεία της. Φυσικά στα μέρη που επισκέπτομαι με ενδιαφέρον ανήκουν και οι κατασκευές της Οθωμανικής κληρονομιάς, με πρώτα τα τεμένη (διάβασε εδώ αναρτήσεις με τζαμιά της Πόλης). Το τζαμί που αυτή την φορά είχα την ευκαιρία να επισκεφθώ και να εξερευνήσω δεν είναι άλλο απ'το Şehzade Camii, το τζαμί του Πρίγκηπα.

Το πανέμορφο Şehzade Camii. Πέτρα, γρανίτης και μάρμαρο με κόκκινες αποχρώσεις. Οικοδόμημα υψηλής αρχιτεκτονικής και με αρκετές ιδιαιτερότητες

Όπως υποδηλώνει και η ονομασία του τζαμιού, το τέμενος είναι αφιερωμένο στον πρίγκηπα Mehmet, μονάκριβο γιο του Σουλεϊμάν του Μεγαλοπρεπή.

Τότε...και τώρα

Πριν περίπου έναν χρόνο είχα βρεθεί σε μια από τις πολλές αξιόλογες εκθέσεις του Σισμανογλίου Μεγάρου για να θαυμάσω την παρουσίαση του έργου δυο μεγάλων Ρωμιών φωτογράφων (δες εδώ). Εκεί, εκτός από την απόλαυση του έργου τους, πήρα την έμπνευση να ξεκινήσω μια προσπάθεια παρουσίασης φωτογραφιών από το μακρινό χθες και την εξέλιξή τους στις μέρες μας. Στην ανάρτηση για το φωτογραφικό υλικο περασμένων αιώνων είχα κάνει την πρώτη μου απόπειρα, παρουσιάζοντας δίπλα στις παλιές φωτογραφίες και τις δικές μου. Πλέον ξεκινά μια κατηγορία αναρτήσεων που θα περιλαμβάνει την σύγκριση των εικόνων του παρελθόντος με εικόνες του σήμερα. Βρίσκοντας φωτογραφίες στο διαδύκτιο και μέσα από τον δικό μου φωτογραφικό φακό προσπάθησα να αποθανατίσω τις ίδιες σκηνές στην εποχή μας, παρουσιάζοντας τις ομοιότητες και διαφορές του τότε και του τώρα.
Οι αλλαγές που συντελούνται στην Πόλη είναι διαρκείς και μεγάλες και ξεκινώντας από τις εικόνες γύρω από την Αγιά Σοφιά καταδεικνύεται με σαφήνεια η διαφορά ανάμεσα στο φτωχικό Σουλτάναχμέτ της οθωμανικής εποχής με αυτό των ημερών μας, όπου κυριαρχεί ως τουριστικό προιόν.

Τότε...

...και τώρα

Μέσα από αυτή την διαδικασία πήρα απαντήσεις σε ερωτήματα που αρκετά συχνά βασάνιζουν τον νού μου.

Επίσκεψη στην Μονή Παμμακάριστου

Στην Πόλη υπάρχει μια κατηγορία ενδόξων και ιστορικών ναών που όμως κυρίως λόγω του σημείου που βρίσκονται, δεν απολαμβάνουν και την πρέπουσα επισκεψιμότητα. Επιπλέον φταίει και ο τρόπος που τα ταξιδιωτικά γραφεία κατανέμουν το πρόγραμμα των επισκέψεων αλλά και η νοοτροπία πολλών επισκεπτών που θεωρούν σωστό να δούν και να ανακαλύψουν την Βασιλεύουσα μέσα από ένα ταξιδιωτικό λεωφορείο και με επιλεγμένες στάσεις. Ευτυχώς εγώ ποτέ δεν είχα την ευκαιρία να κάνω κάτι τέτοιο και από την πρώτη στιγμή που βρέθηκα εδώ, ανακάλυψα την Πόλη περπατώντας. Ένα από τα σημεία που με χαρά διασχίζω και βρίσκομαι ξανά και ξανά είναι οι φτωχογειτονιές του Fatih και το στενάκι που οδηγεί στην ιστορική Μονή Παμμακάριστου.

Η Μονή Παμμακάριστου! Σπάνια ομορφιά που σαγηνεύει

Λίγο πριν την μάχη...

Τις τελευταίες ώρες η Πόλη βρίσκεται στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος σε όλο τον πλανήτη και αφορμή είναι η πορεία διαμαρτυρίας, που έχει λάβει μορφή λαικής εξέγερσης. Αιτία δεν ήταν η αντίδραση των Πολιτών για την καταστροφή ενός πάρκου με σκοπό την δημουργία εμπορικού κέντρου. Αυτό μάλλον είναι η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι της οργής για την νοοτροπία και τις δεκάδες αποφάσεις της κυβέρνησης. Η, όλο και πιο εμφανής και σε όλα τα επίπεδα, στροφή στον Ισλαμισμό, η δυσανέσχεια για την διαχείρηση του Κουρδικού ζητήματος, η κρίση της Συρίας με τις βομβιστικές επιθέσεις, τους δεκάδες νεκρούς και την συνεχή υποστήριξη στους ισλαμοφασίστες εισβολείς είναι μερικές μόνον από τις βασικές αφορμές εξέργεσης των πολιτών. Επιπλέον αυτό που εξοργίζει περισσότερο είναι η νοοτροπία: Αποφασίζουμε, διατάζουμε και εκτελούμε με κάθε μέσο και πρακτική.

Όλα αυτά τα χρόνια εδώ, κατόρθωσα να γίνω ένα με την Πόλη και δεν υπήρχε περίπτωση να μην βρεθώ στην καρδιά των γεγονότων και να αγγίξω τον παλμό της.

Τα αντανακλαστικά των Τούρκων σε διαδηλώσεις και πορείες είναι κλάσεις δυναμικότερα από τα δικά μας, καθώς παθιάζεται (ή παρασύρεται) πολύ εντονότερα. Δεν περίμενα πάντως να δω τέτοια αγανάκτηση, παλμό, αυθορμητισμό και συμμετοχή. Στο Καντικιόι βέβαια ακόμα δεν έχει ξεκινήσει τίποτα και μόνον ο αποκλεισμός δρόμων, αρκετή αστυνόμευση και οι ετοιμασίες της απογευματινής συγκέντρωσης της αξιωματικής αντιπολίτευσης προμηνύουν το τι θα ακολουθήσει.

Αποκλεισμένοι δρόμοι στο Kadıköy που μάλλον προσέλκυσαν αρκετό κόσμο για τα ψώνια του...

...μα η παρουσία της αστυνομίας έχει γίνει από τώρα έκδηλη...

...γι'αυτό που πρόκειται να ακολουθήσει...

...ετοιμασία διαδήλωσης με παρουσία ότι πιο ιερού διαθέτουν οι Τούρκοι

Οι προετοιμασίες της μάχης όμως έχουν ήδη ξεκινήσει στην απέναντι πλευρά, στο Πέραν, στο αποκλεισμένο Σταυροδρόμι, τα γύρω στενά, τις στοές και τους παρακείμενους μαχαλάδες.

Η συμμετοχή του κόσμου αυξάνεται με απίστευτους ρυθμούς και παρά την παύση αρκετών συγκοινωνιακών μέσων, χιλιάδες πλήθους καταφτάνει από παντού.

Ο όγκος του πλήθους είναι εντυπωσιακός. Ολάκερη η Πόλη βγαίνει στους δρόμους...

...και σχετικά καλά προετοιμασμένη

Περίπατος στα Τείχη της Βασιλεύουσας

Η ιστορία αυτού του μοναδικού τόπου χάνεται στα βάθη του χρόνου και συναντά τον μύθο. Έχω την τύχη και την χαρά, να περπατώ και να περιπλανιέμαι στην αγαπημένη μου Πόλη και ανακαλύπτοντας κάθε πτυχή της, να γίνομαι ένα με αυτήν. Εξάλλου κάθε σπιθαμή της έχει κάτι να σου διηγηθεί. Το ίδιο συμβαίνει και με τα Τείχη της, τα οποία ήταν ανέκαθεν αναπόσπαστο κομμάτι της Κωνσταντινούπολης. Περπατώντας αμέτρητες ώρες γύρω, μέσα και πάνω σε αυτά, τα γνώρισα καλύτερα, τα θαύμασα και ένοιωσα να μου διηγούνται τις χιλιόχρονες ιστορίες τους.

Τείχη από την περιοχή του Κεράτιου κόλπου

Ο θρύλος θέλει τον Βύζα κατασκευαστή των πρώτων Τειχών με την βοήθεια του Απόλλωνα και Ποσειδώνα. Στο σημερινό Saray Burnu όμως έχουν βρεθεί υπολείμματα Κυκλώπειου Τείχους, πιθανόν από πρώιμο οχυρωμένο συνοικισμό που ονομάζονταν Λύγος.

Η Ένωση Ελλήνων bloggers Κωνσταντινούπολης μεγάλωσε

Πριν περίπου ενάμιση χρόνο είχα την πρωτοβουλία και την χαρά να ιδρύσω από κοινού με την Ισμήνη, του Περπατώ περπατώ μες την Πόλη, την Ένωση Ελλήνων bloggers Κωνσταντινούπολης. Οι μήνες κύλησαν με άψογη κατανόηση, συνεργασία και προπάντων η φιλία μας έγινε πιο δυνατή. Έφτασε πλέον η στιγμή να καλωσορίσουμε στην παρέα μας ένα νέο μέλος και πλέον να γίνουμε τρείς.

Στην ένωσή μας ανήκει και ο Σταύρος Παντελίδης και η επισημοποίηση της συνεργασίας μας, έγινε πριν λίγες μέρες.

Το σήμα μας

Ο Σταυρός κατάγεται από το Κιλκίς και βρίσκεται στην Πόλη με την ιδιότητα του φοιτητή για μεταπτυχιακές σπουδές. Από την αρχή της γνωριμίας μας διαπίστωσα την σβελτάδα στην σκέψη του και το "κοφτερό" μυαλό του. Όταν μάλιστα τον ρώτησα την ειδικότητα των μεταπτυχιακών σπουδών του, βεβαιώθηκα για τις ικανότητες του. Ο Σταύρος φοίτησε σε σχολή ανθρωπιστικών επιστημών, στο τμήμα μεσογειακών σπουδών και πλέον με κατεύθυνση διεθνών σχέσεων και οργανισμών, και με ειδίκευση στην τουρκική γλώσσα και διπλωματική ιστορία.

Το αγιασμένο υπόγειο που θεραπεύει

Υπάρχουν πολλές φορές που, στο μυαλό και στην νοερή φαντασία μου, η Πόλη παίρνει ανθρώπινη μορφή με σάρκα και οστά. Το κορμί της είναι όλα αυτά τα ευλογημένα χώματα που πατώ, σημεία που βρίσκομαι πάνω της και χαίρομαι αφάνταστα που ύστερα από τόσα χρόνια ανακαλύπτω ακόμα νέες πτυχές της. Κάθε κορμί περιλαμβάνει και φλέβες. Έτσι λοιπόν και στην περίπτωση της Πόλης υπάρχουν αρτηρίες που στην δική μου σκέψη έχουν συνδυαστεί με τα αμέτρητα Αγιάσματα που κυλάνε στο θεοφύλαχτο κορμί της. Τούτα τα Αγιάσματα επισκέπτομαι πάντα με θαυμασμό και δέος και αυτή την φορά βρέθηκα στο Άγιασμα του Αγίου Θεράποντα, όπου θαμπώθηκα από τον χώρο, την Πολίτικη ιδιαιτερότητα, την ιστορία και την ομορφιά του.

Το Άγιασμα του Αγίου Θεράποντα βρίσκεται στο υπόγειο του κτιρίου

Αν και το Άγιασμα αυτό είναι πασίγνωστο και από τα ενδοξότερα της Πόλης, δεν είναι υπερβολή να ισχυριστώ ότι οι περισσότεροι δεν το έχουν επισκεφθεί και επιπλέον αρκετοί λάτρεις της Πόλης αγνοούν ακόμη και την υπαρξή του. Επίσης θέλω να σας πληροφορήσω ότι ανήκει στην κατηγορία των Αγιασμάτων που επισκέπτονται σωρηδόν οι μουσουλμάνοι, παίρνοντας Άγιασμα και παρακαλώντας τον Άγιο να τους βοηθήσει στα διάφορα προβλήματα που αντιμετωπίζουν. Έτσι λοιπόν μετά την Παναγιά του Βεφά (δες εδώ) και τον Άγιο Δημήτριο Ξηροκρήνης (κι εδώ), στο Άγιασμα του Αγίου Θεράποντα συρρέουν κυρίως αλλόθρησκοι. Εξάλλου στην Πόλη και πιθανόν στην υπόλοιπη Τουρκία, οι άνθρωποι είναι περισσότερο θεοσεβούμενοι απ'ότι θέλουμε να θεωρούμε.